Er is geen gebruiker ingelogd

Direct naar
Reis Verslagen

    Reizen


Reis naar Luxemburg, december 2017 

verslag met foto's 



Reis Noord Nederland, september 2017 

verslag



Reis naar de Harz, mei 2017 

verslag



Reis naar Amsterdam, december 2016 

verslag

Reis naar Dolomieten, juni - juli 2016  

verslag 



Reis naar het rijk van Nijmegen, september 2015

verslag  



Reis naar Italië, mei 2015

verslag




Reis naar Brussel, december 2014


verslag



Reis naar Ulm, 1 - 6 september 2014

verslag



Reis naar Maldegem, 21 mei 2014


verslag deel 1  klik hier ►

vervolg verslag deel 2  klik hier ►


Reis naar Texel, 5 – 10 mei 2014

Op de eerste werkdag van week 19 van 2014 werden we met een taxibusje van De Vlieger (Zuid-Beveland en Walcheren) opgehaald en gebracht naar de verzamelplaats bij café Oosthoek in ‘s-Heer Hendrikskinderen.
Deze keer zouden we voor de 6-daagse reis als chauffeur en reisleider Christof Meerman hebben, maar die was door omstandigheden (een gebroken voet) verhinderd; zijn vervanger was onze chauffeur nu: Jacco Blom.

Met één bus – uiteraard weer van VAN OEVEREN reden we richting Zeelandbrug.

Na Duiveland en Flakkee kwamen we langzamerhand aan bij Rotterdam. Dat was een interessante doortocht, want we kwamen langs havens en door mooie lanen; Jacco vertelde ons over de verschillende grote gebouwen.
Na de doortocht door Rotterdam kwamen we in de richting van Den Haag en Leiden. Op een gegeven ogenblik zag ik een richtingsbord naar Aalsmeer; dat betekende dat we richting provincie Noord-Holland gingen; we kwamen echter even later in een landelijk gebied, in de buurt van het Zuid-Hollandse Nieuwveen. Daar gingen we volgens programma de paardenmelkerij bezoeken. Die paardenmelkerij is gevestigd in een boerenhoeve. Toen we aankwamen, zagen we vooraan een flink aantal kleinere paarden – kleinere dan bijvoorbeeld Zeeuwse trekpaarden – staan. Het waren als ik mij niet vergis een soort bergpaarden, afkomstig uit Oostenrijk. We werden op de boerenhoeve - in de paardenstal – welkom geheten door de eigenares van de paardenmelkerij, een enthousiaste en jonge vrouw. Zij vertelde, dat zij de boerderij van haar ouders toegewezen had gekregen; de boerderij was een melkveebedrijf; zo'n bedrijf was echter niet erg winstgevend en zij bedacht een mogelijkheid om er meer uit te halen. Zo was zij op de idee gekomen om een paardenmelkerij te beginnen. Paardenmelk, zo legde zij uit, heeft een stof in zich, die geneeskrachtig is en die niet in koeienmelk zit. Een paard geeft echter veel minder melk dan een koe.
We hebben kunnen zien hoe een paard machinaal werd gemolken en hoe een ander paard om "biks" bedelde door met zijn voorpoot tegen een hek te trappen; dat was een bijzonder gezicht.
Vanwege de geringe melkopbrengst wordt de melk verwerkt in geneesmiddelen en in likeur en chocolade!

Verder onderweg hebben we Volendam aangedaan. Met onze bus reden wij over "De Dijk" een heel smalle, éénrichtingsverkeer dijk en kwamen in het centrum, waar het wemelde van de mensen, kennelijk uit veel landen.

's-Avonds gingen we met de boot over van Den Helder naar de aanlegplaats bij "'t Horntje".
De tweede dag hebben we met onze bus het eiland verkend; je ziet dan het typische Texelse landschap met "schapenboeten", dat zijn naar het lijkt half afgebouwde schuurtjes, die met het vlakke kant naar het westen zijn gericht. En Texel is het eiland van de schapen; overal zie je ze. Een bijzonderheid zijn schapen die een kap rondom hun kop hebben; ik had dat nooit gezien. Onze chauffeur/reisleider Jacco gaf de verklaring: dat is aan de kop van een moederschaap gedaan om te voorkomen, dat zij hun eigen lam herkennen. Texel heeft kennelijk ook een basis voor helicoptères; er kwamen zo af en toe twee grote toestellen overvliegen.
Ook zijn er veel "tuunwalletjes", dat zijn een soort kleine dijkjes tussen percelen grond en weiland.
De derde dag van onze reis voerde ons naar het buureiland Vlieland. Dat was een belevenis.
Je vaart met een soort vrachtbootje, wel met een ruimte onder; het kon behoorlijk schommelen omdat het die dag nogal hard waaide. Bij Vlieland aangekomen denk je zo aan wal te kunnen stappen, maar dat was niet zo. De boot houdt stil in de zee en daar begin een loopbrug, smal, gemaakt van oude planken en een paar meter boven het water opgehangen aan palen in de Waddenzee; die loopbrug is 300 meter lang; soms loop je boven het water, dan weer boven een zandplaat.
Aan het eind van die loopbrug zagen wij, althans dacht ik, een soort tent te zien staan; het bleek de "Vliehors Express" te zijn, een grote vrachtwagen/bus op grote wielen die de tocht vanaf het aankomststrand naar de bewoonde wereld moest maken; je moet weten dat die afstand ongeveer 9,5 km is!
Vlieland is een erg rustig eiland; je kan er niet met je eigen auto naar toe; er zijn veel fietsers; autoverkeer zie je ook haast niet. We hebben met een bus van het eiland Vlieland verkend; zo bezochten we het misschien enige dorp Oost-Vlieland.
Teruggekomen in Texel reden we weer naar ons hotel "Tesselhof" in de plaats De Koog.
De volgende dagen hebben we bezoeken gebracht aan een vogelparkje; we kregen daar een vertoning van grote roofvogels; ook liet de presentator ook vooral kinderen een roofvogel op hun arm laten laten; ze kregen daarvoor uiteraard een grote handschoen aan.
Verder hebben we de herdenkingsplaats van in de Tweede Wereldoorlog omgekomen Georgiërs bezocht; die Georgiërs waren door de Duitsers naar Texel overgebracht; later kwamen de gevangenen in opstand tegen de Duitsers.
Wij hebben het Juttersmuseum bezocht; daar gaf "Jan de Jutter" (Jan Uitgeest) een uitleg over zijn museum van langs de kust gevonden zaken. Hij deed dat op een zeer enthousiaste en vrolijke manier; hij deed dat in het Texels dialect en dat klonk voor ons Zeeuwen erg bekend; klanken komen overeen.

Een toponderwerp voor bezoek was wel "Ecomare", een natuurmuseum voor dieren van de kust en de zee.
Allereerst kregen we daar het voeren van bruinvissen te zien; het zijn geen echte vissen; verder zeehonden; leuk was te zien hoe zeemeeuwen bij het voeren van zeehonden probeerden het visje van de presentator te stelen.
Op dezelfde dag hebben we de Texelse bierbrouwerij bezocht; er wordt daar speciaal bier – geen pils – gebrouwen. We kregen allemaal een viertal soorten te proeven, bijvoorbeeld "Skuumkoppe" en je kon uiteraard ook meer drinken en kopen om mee te nemen.
De dag van vertrek, zaterdag, hebben we de hoofdplaats Den Burg bezocht. Een interessante plaats, gebouwd rondom een vroegere Friese "burg". De kerk stamt uit de 14e eeuw. Straatnamen worden soms aangeduid met "Glop"
We hebben de week door wisselend weer gehad; er was veel wind en een enkele keer kregen we regen tijdens een bezichtiging
De reis werd zoals vorige keren afgesloten met een fijn diner in het restaurant De Grevelingen.

Simon Smits

Reis naar Berlijn, december 2013

Vertrek op vrijdag 13 december 2013 6u10    -    Terugreis op dinsdag 19 december 2013

Een verslag:

We vertrokken op vrijdag 13 december vanaf de parkeerplaats bij de café's in 's-Heer Hendrikskinderen met één bus. We werden voordien met taxibusjes van huis opgehaald.
's-Ochtends heel vroeg stapten 42 mensen in de grote bus van "Van Oeveren" met als chauffeur Jacko Blom en als reisleider Christoffel Meerman.
Uit Zuid-Beveland, zowel als uit Zeeuws-Vlaanderen kwamen elk ongeveer 20 personen; de rest kwam uit Schouwen en Duiveland en Walcheren.
Onze eerste stopplek was in Sevenum in Limburg, een plaats die we eerder hadden aangedaan na onze fietsreis in het Rijn- en Moezelgebied.
Daarna reden we gauw Duitsland binnen. Het weer die eerste dag was redelijk. We stopten volgens plan om de 2 à 3 uur en het was een lange reis naar Berlijn. We reden over de snelweg langs Münster, Osnabrück, Hannover en Maagdenburg. Wij stopten bijvoorbeeld in de "Raststätte" Zweidorfer Holz Nord tussen Hannover en Braunschweig.
Onderweg vertelde onze reisleider –Chris– allerlei bijzonderheden wanneer we bijvoorbeeld een stad in de buurt naderden; hij wist allerlei bijzonderheden, zoals oppervlakte, aantal inwoners, middelen van bestaan te vertellen en dat op een heel rustige, prettige manier.
Onze chauffeur Jacko reed ons zonder dralen rechtstreeks naar ons hotel, het ABACUS TIERPARK HOTEL aan de Franz-Mett-Strasse in de wijk Friedrichtsfelde.
Het hotel was heel goed, modern. Het eten was gevarieerd en je kon zoveel nemen als je wilde.
De dag na onze reis, zaterdag zijn we naar het "Stasimuseum" geweest.
We kwamen eerst in een zaaltje en in de hoek stond een televisie, met een beeld van de Nederlandse VPRO- NTR; dat verbaasde mij, want er gebeurde verder nog niets. Toen kwam er een man binnen, kennelijk onze gids. Deze man, een (Oost-)Berlijner zette de televisie aan en toen kwam er een uitzending, die eerder op de Nederlandse televisie was uitgezonden. Het ging natuurlijk over de "Stasi", de geheime staatspolitie, die in de DDR-tijd oppermachtig was.
De gids legde heel goed uit hoe de toestanden in de toenmalige DDR, die hij zelf meegemaakt had, waren. Het ligt – zo legde hij uit – een beetje in de aard van veel mensen om met een systeem mee te lopen. Daarom waren er veel spionnen, maar je wist niet wie die waren. Functionarissen, met name in het leger, werden ook bespionneerd; soms bespionneerden familieleden elkaar.
Het interessante vond ik, dat hij verklaarde dat die toestanden in de DDR, waaronder hijzelf ook had geleden, terug te vinden zijn in de huidige tijd in andere landen; men denke aan Noord-Korea.
We werden – in twee groepen – rondgeleid door de vertrekken van het almachtige en grote gebouw van het ministerie van Staatsveiligheid, waar Erich Mielke de scepter zwaaide. De inrichting van de kamers was toch vrij sober.
Na het bezoek zijn we naar het "Checkpoint Charlie" gereden, dat is de plaats waar de controle was tussen West- en Oost-Berlijn. In de buurt is het "Trabi-museum"; enkelen zijn daar naar toegeweest; je kond daar verschillende modellen Trabants bezichtigen.
Daarna naar de "Berliner Dom", een geweldig grote en mooie kerk; ik meen dat het een Evangelische kerk is. Onder de Dom zijn tientallen grafzerken van Pruisische koningen en familieleden van hen te bezichtigen.
Ook tijdens deze rondrit kregen we vakkundige uitleg van Chris over gebouwen, over geschiedenis en monumenten. En nooit hebben we dankzij de vakkundige besturing van Jacko een probleem gehad.
Op zondag zijn we niet naar de kerk gereden maar naar de stad Potsdam om allereerst slot "Cecilienhof" te bezichtigen.
"Cecilienhof" is gebouwd als een paleis voor een Pruisische prinses maar is vooral bekend geworden omdat daar in 1945 de onder–handelingen van de geallieerden zijn gevoerd. Je ziet daar de ronde tafel waaraan Roosevelt, Stalin en Churchill zaten. We konden de kamers en afbeeldingen goed begrijpen, dankzij een hoorappraatje met Nederlandse tekst.

Later bezochten wij het slot "Sans Souci", het zomerverblijf van de Pruisische koningen. Heel mooi, maar oorspronkelijk zonder verwarming; het was immers een zomerpaleis. Hier leidde ons "Doris" rond; zij was Duitse maar sprak goed Nederlands.
Jammer genoeg was er in Potsdam weinig tijd over om de terrassen rondom het slot te bezichtigen.

Tussen de bedrijven door maakten we goed gebruik van de eetgelegenheden in de stad en elders. Uiteraard waren er in alle steden op meerdere plaatsen "Kerstmarkten" te zien; je kon daar met name "Glühwein" en oliebollen en andere zaken kopen.

De laatste volle dag in Berlijn zijn we naar de uitzichttoren bij "De Muur" geweest. Vlakbij is ook de hoge televisietoren te zien, tenminste als het niet mistig is, want dan zie de boverkant niet.
Later naar het Russische oorlogsmonument, heel indrukwekkend. Toen naar de "Gedächtniskirche", het Europacenter en verder naar de Brandenburger Tor, een heel mooie poort in Berlijn.
Berlijn – zo legde Chris ons uit– is ontstaan uit samenvoeging en toevoeging van vroegere stadjes of dorpen. Oorspronkelijk was het een vestiging van Slavische volksstammen, hetgeen ook een beetje tot uitdrukking komt in de naam.

De dinsdag vertrokken we – weer met goed weer – richting huis. Weer deden we het wegrestaurant in Sevenum aan, waarna we richting Grevelingendam reden. Daar – in het restaurant Grevelingendam – kregen we een afsluitend diner.
Voordat wij daar aankwamen gaf Chris een uitgebreid overzicht van onze reis; het was net alsof je de reis en de bezichtingen weer beleefde.
En zoals bij vorige reizen kondigde hij aan, dat het eerste drankje in het restaurant voor rekening van "Van Oeveren" zou zijn, en dat je nadien zoveel als je wilde kon bijbestellen, maar dan "voor eigen rekening"!
Al met al een fijne reis met gezellige mensen.
Simon Smits
Foto's Berlijn 


Verslagen Reis ( Fiets- ) naar Duitsland, september 2013

Vertrek op maandag 2 september 2013;   terugreis vrijdag 6 september

Hotel in Koblenz: CONTEL, Pastor-Klein-Straße 19, 56073 Koblenz 

1° Verslag klik hier ►

2° Verslag Onze chauffeur was – evenals voor de reis naar de Vogezen, dit voorjaar - Christoffel Meerman (kortweg Chris).
Deze keer was de bus niet zo vol. We reden voor een eerste echte koffiestop naar een wegrestaurant in Weert, toen naar Vaals. In Duitsland deden we de plaats Blankenheim aan; deze ligt ongeveer 60 km zuidelijk van Keulen
Later in de middag kwamen we aan bij ons “CONTEL-hotel”, gelegen in een parkachtig gebied aan de noordrand van Koblenz, niet ver van de samenstroming van de rivieren de Rijn en de Moezel; deze plaats heet “Deutsches Eck”. Op die plaats staat een reusachtig groot standbeeld van de keizer Wilhelm de Eerste.
Het hotel was goed; de kamer – kamers moet ik zeggen- want er was een aparte slaapkamer, en natuurlijk een ruime badkamer. Jammer genoeg was er geen zwembad in het hotel. De maaltijd ’s-avonds was heel goed.
Dinsdag, de volgende dag was onze eerste fietsdag.
We begonnen niet al te vroeg. Onze bus had vanuit Nederland een wagen met fietsen meegenomen; maar er was de mogelijkheid een fiets te huren; dus kwam er bij onze bus ook een “fietsenman” –Harro-, met de bestelde gewone of elektrische fietsen.
Het weer om te fietsen was heel goed, trouwens ook in Nederland. Belangrijk was, dat het parcours niet steil was; het was vlak of glooiend; en daarom was een elektrische fiets (die ik gehuurd had) niet echt nodig.
De eerste fietsdag ging langs de Rijn naar Boppard, hemelsbreed op een afstand van ongeveer 20 km, maar door de bochten in de Rijn anderhalf maal zoveel.
Woensdag, fietsten we naar het “Deutsche Eck”; vandaar gingen we langs de Moezel fietsen.
Het fietsen langs Rijn en Moezel is niet zoals in Nederland; de ruimte tussen de rivier en de belendende oevers, die dikwijls steil omhoog gaan, is niet groot. Fietspaden zijn soms net als trottoirs, vlak langs het langsstormende verkeer. Ook zijn ze niet breed en aangezien er bijna altijd maar één fietspad langs de rivier ligt heb je geregeld te maken met tegenliggers; je moet dan achter elkaar rijden.
Het uitzicht in de rivierdalen is prachtig; langs de Moezel heb je heel veel wijnbergen; die lopen soms tot bijna boven aan toe, ondanks de steilte van sommige plaatsen.
Soms reden we vlak langs wijnvelden en dan kon je de druiven zien hangen; er waren verschillende soorten, ondermeer blauwe en “groene”. Op bepaalde stukken reden we door een parkachtig gebied langs de rivier. Je ziet daar vaak prachtige villa’s staan, trouwens ook in Koblenz zelf langs de Rijn.
We hebben op woensdag een bootreis gemaakt op de Rijn en op de Moezel rondom Koblenz.
Op donderdag gingen we met de bus naar Cochem; we namen onze fietsen mee en ook onze fietsenman kwam met de fietsen mee.
Van Cochem hebben we de langs de Moezel met overal wijnbergen gereden; de route ging tot de plaats Ediger Eller. Onderweg hebben we even gestopt in Beilstein. We zijn daar ook geweest tijdens onze najaarsreis met de Rijncruise.
’s-Avonds kregen we een buffetdiner aangeboden; er was veel keuze. De andere dagen was er een wisselend aanbod. De namen van de gerechten waren dikwijls moeilijk om te begrijpen, veel fantasienamen en alleen in het Duits; zo stond ergens het woord “Puten”; navraag leerde, dat dat woord” gevogelte” betekent.
De laatste dagvrijdag - zijn we met de bus en fietsen naar Treis-Karden, een afstand van ongeveer 30 km zuid-westelijk van Koblenz. We hebben daar de Moezel in noordelijke richting gevolgd tot de plaats Brodenbach.
Hoewel het de bedoeling was om weer terug te fietsen naar Treis-Karden, besloten we toch maar om de bus naar huis te nemen. Het was immers de laatste dag en om half tien hadden we het hotel definitief verlaten.

Koblenz (op kaart van Google)

Onderweg terug ging het door het Rijnland langs Keulen en Düsseldorf, richting Venlo.
In de plaats Sevenum in Limburg hielden we een koffiepauze, waarna we via Tilburg, Breda naar restaurant “De Grevelingen”, de vaste stek voor het einde van de reizen met busmaatschappij Van Oeveren, reden.
We kunnen terugzien op een mooie fietsweek, met goed weer, maar vooral ook met leuke, gezellige mensen.

Simon Smits

 

Foto's Moezel  


Verslag van de reis naar de Vogezen april 2013 

Foto's Vogezen 



1º Verslag van de reis naar Parijs december 2012
2º Verslag

Foto's Parijs 



Logboek van een Rijncruise, met de Calypso

Link naar You tube filmverslag

Maandag 22 oktober 2012
We worden opgehaald met een taxibus.
In de vroege ochtend, om 5u15, rijden we richting Terneuzen, met een tussenstop in IJzendijke en Sluiskil waar we nog enkele passagiers ophalen. Aangekomen bij het busstation in Terneuzen staat de bus van “Van Oeveren” al te wachten. Rond 07.00uur iedereen is aanwezig, we kunnen vertrekken richting Arnhem. Er wordt heel wat afgekwebbeld, dus slapen in de bus zal niet meevallen. We rijden verder, maken nog een toilet- en koffiestop, terwijl het buiten, lichter begint te worden. Rond 11.00 uur komen we aan in Tolkamer waar we aan boord zullen gaan. We wachten op ons schip dat we in de verte zien aankomen. Dan kan de loopplank uit en stappen we aan boord. Een ieder krijgt de benodigde sleutels van zijn hut en we worden doorverwezen naar de salon. In de salon geeft Jaline, onze gastvrouw, de nodige uitleg en krijgen we een tafelnummer toegewezen in het restaurant. Eenmaal,in onze hut, kijken we elkaar aan, want het is echt wel niet zo groot, als je hier met twee voor een week moet vertoeven. Maar we komen tot de conclusie dat alles wat we nodig hebben in voldoende mate,aanwezig is. Veel tijd om de koffers uit te pakken, hebben we niet ,want we worden uitgenodigd voor het lunchbuffet. We zitten aan tafel nr.15, samen met 4 gezellige dames. Over de lunch niets dan lof, alles wat je maar bedenken kan is aanwezig, zowel koude als warme gerechten, als dit zo doorgaat zullen er heel wat kilootjes bijkomen tijdens deze reis. Na het uitpakken van de koffers gaan we het schip verkennen, eerst naar het zonnedek, terecht een zonnedek, want het is een stralend warme dag met een strakke blauwe hemel. Iedereen zit te genieten van deze prachtige najaarsdag, zelf haal ik er mijn verrekijker bij.
Op het zonnedek staan ook een drietal fitness toestellen waar gretig gebruik van wordt gemaakt. En voor de liefhebber, kan er mini-mini golf gespeeld worden op het achterdek. In de middag worden we uitgenodigd in de salon voor koffie met taart,en daarna een welkomstcocktail met de kapitein, die daarbij ook de bemanning zal voorstellen. De kapitein, Eelco, en zijn vrouw Jaline zijn de eigenaren van de Calypso, en de bemanning bestaat uit Tsjechen. Verder is de zus van Jaline, Yda nog aan boord met twee ingehuurde muziekanten. Om 18.30 uur worden we uitgenodigd voor het welkomstdiner, wat er wederom heerlijk en verleidelijk uit ziet. Als we na het diner in onze hut komen,zien we dat onze bedjes gespreid zijn. Om 22.00 uur meren we af in Düsseldorf, wij maken nog een wandeling aan de wal en zoeken om 23.00 uur ons nestje op het was een vermoeiende maar ook heerlijke eerste dag op de Calypso.

Dinsdag 23 oktober
Om 05.45 uur worden de trossen losgegooid en vertrekt de Calypso richting Köningswinter. We horen het zachte ronken van de motoren dus ik draai me nog eens om in mijn warme bed, want de kapitein waakt over ons allen. Na een frisse douche, op naar het uitgebreide ontbijtbuffet. In de salon staat Yda te wachten met een quiz, cryptisch verborgen bloemennamen, en zeker de aanwezig dames spelen graag mee. Sommigen zijn zelf zo fanatiek dat ze één goed antwoord,voor twee andere willen ruilen, kwestie van een goede deal…. Maar tijdens de vaart is er ook van alles te zien, we varen o.a. langs Keulen, met zijn prachtige Dom, langs Bonn de voormalige hoofdstad van Duitsland enz. Rond 15.00 uur aankomst in Köningwinter waar we een excursie maken naar de Drachenfels. Met een treintje worden we vanaf het schip naar een tandradbaan gebracht, dat ons verder naar boven zal brengen. Het is een leuke ervaring met steiltes tot 20%,en met boven op de top een prachtig uitzicht over de Rijn. Nog wat trappen omhoog, en we bereiken de ruïne op de top. Wij tweetjes verkiezen de afdaling te voet te maken, een lekkere tippel van zo’n 4 km. wat we dan ook de volgende dag voelen in onze kuiten.
Terug aan boord de trossen weer los, en we stomen op naar Andernach waar we voor de nacht afmeren.

Woensdag 24 oktober
Om 06.00 uur vertrekt de Calypso richting Rüdesheim. We varen deze morgen de romantische route en we zien veel burchten en kastelen op de bergtoppen. Jammer genoeg is het weer, niet meer zo zonnig, maar we houden het lekker droog.
We varen langs Koblenz, en zien de Lorelei in al haar pracht en praal. Gelukkig laat de kapitein zich niet door haar verleiden en met het nodige zeemanschap loodst hij ons ook door de rotsen van “Die 7 Jungfrauen”. Om 14.00 uur meren we af in Rüdesheim en is er weer een excursie gepland. Wederom met een treintje, worden we naar het Siegfriedsmuziekkabinet gebracht. Hier staan alle denkbare muziekinstrumenten opgesteld uit lang vervlogen jaren. Van de opneembare grammofoon tot het huidige draaimolenorgel. Bovendien zingen we allemaal samen Que-Sera_Sera van een oude grammofoonplaat met Doris Day. Na het museumbezoek bezochten we op eigen gelegenheid de stad met zijn vele souvenirwinkeltjes en keerden via de bekende “Drosselgasse”terug aan boord. Ook nu wederom genoten van een prachtige leerzame dag welke we afsluiten met een heerlijk diner, en daarna muziek , met het duo Candlelight.

Donderdag 25 oktober
Om 6.45 uur worden de trossen losgegooid en varen we richting Boppard onze volgende stop. We varen nu wel een stuk sneller want nu varen we de Rijn af met behoorlijk wat stroom mee. Zodoende liggen we om 09.30 uur al afgemeerd in Boppard. We krijgen 2 uur de tijd, om dit stadje op eigen gelegenheid te bezoeken. en uit te kijken naar wat souvenirs voor de thuisblijvers. Het is een leuk klein stadje met een mooie kerk en de nodige winkeltjes. Om 12.45 uur wederom een excursie, dit keer met de bus. We gaan eerst richting Cochem, dwars door de bergen, en van daaruit, richting Koblenz waar de Calypso ondertussen ook zal zijn aangekomen. In Cochem krijgen we wederom 2 uur vrij, om de stad te verkennen.
Voor ons is er niet veel nieuws onder de zon, want we zijn hier deze zomer nog geweest,om er te fietsen langs de Moezel. Hier is op ieder hoek van de straat een winkel met Moezelwijnen, maar we vinden hier ook wijnranken, om thuis onze druiven te telen,en wie weet ook.. wijn te maken.. In Koblenz ligt de Calypso op ons te wachten en als we uit de bus stappen maakt Dennis, onze gids, er ons op attent dat het vanavond “kapiteinsdiner” is ….. dus smoking verplicht. Ben ik blij dat ik een paar stropdassen en hemden in mijn koffer heb gedaan. Iedereen ziet er netjes uit, als we om 19.00 uur aan tafel gaan.
En het “kapiteinsdiner”… in een woord fantastisch… als ik al die gangen hier moet beschrijven heb ik een extra Nestor nodig.

Vrijdag 26 oktober
Ja, jammer genoeg, is het voor de kapitein weer vroeg opstaan, om 06.45 uur gaan de trossen los en vertrekken we richting Linz. Het weer is een stuk minder en de eerste druppels vallen. Maar het maakt niet zo veel uit, we zitten warm en droog aan boord en voor een natje en droogje wordt steeds gezorgd door de uitstekende, vriendelijk bemanning.
Ik breng een bezoekje aan de stuurhut waar de gastvrije kapitein de nodige uitleg geeft van de navigatie apparatuur.
Ik zet me op de draaistoel naast de kapitein, en voel me weer een klein beetje stuurman, denk aan vervlogen jaren, en constateer dat er in 45 jaar veel veranderd is in de scheepvaart. Om 09.00 uur meren we af in Linz waar we de stad gaan bezoeken. En ondanks dat het eind oktober is brengt deze stad ons al helemaal in kerststemming met al die leuke kraampjes.
Maar we moeten verder, om 12.00 uur varen we naar Wesel waar we de nacht doorbrengen. Ondertussen vermaken we ons goed aan boord, spelen spelletjes of kaarten en de tijd vliegt. s’Avonds na het diner worden we verrast door de kapitein en de bemanning met een “crewshow”. Kapitein Eelco zingt hits uit vervlogen jaren, zowel Elvis, Tom Jones als Vader Abraham passeren de revue. Daarna is het de beurt aan de bemanning, uitgedost in vrolijke kleding voeren zij een mooie play-backshow op van Abba, Boney-M en Elvis.
De hoofdact is.. kapitein Eelco die de zaal binnenkomt met enkel een kartonnen doos als kledingstuk.

Zaterdag 27 oktober
De laatste dag van de cruise, de tijd is voorbij gevlogen en we hebben ons kostelijk geamuseerd, boven onze verwachtingen uit. We vertrekken om 07.30 uur met Emmerich als tussenstop. Voor dat we aanschuiven aan het ontbijt, pakken we onze koffers en zetten ze klaar op de gang., de bemanning zorgt voor de rest.. Het is droog deze morgen maar wel zeer koud op het promenade dek, het ijzeren voorschip is zelfs met een ijslaag bedekt. Onder de koffie/thee pauze in de voormiddag wordt de uitslag van de laatste quiz bekend gemaakt, bijna iedereen is aanwezig er is dan ook een hechte gemeenschap ontstaan onder de passagiers. In Emmerich krijgen we nog gelegenheid om te passagieren tot 11.45 uur waar ook wij gebruik van maken. Om 12.00 uur trossen los en we vertrekken voor het laatste stuk, richting Arnhem. De meesten verlangen wel naar huis, maar zullen toch met weemoed en 2 kilo zwaarder terug denken aan deze cruise. Exact 14.00 uur in Arnhem waar de bus van Van Oeveren ook net komt aangereden. En terwijl de bemanning en chauffeurs voor de koffers zorgen nemen wij afscheid van kapitein Eelco, zijn vrouw Jaline, Yda en de de crew, die ons zo uitstekend verzorgd en verwend hebben tijdens deze cruise. En dan terug met de bus, richting Zeeland waar we in Grevelingen nog van een heerlijk afscheidsdiner genieten.
Verder naar huis via de Zeelandbrug, en Westerscheldetunnel, waar bij de bushalte in Terneuzen de taxi’s al weer klaarstaan.
Voor ons beiden was het een onvergetelijke reis waar we nog vaak aan terug zullen denken, met een pluim voor de fantastische organisatie, en een dank je wel voor de kapitein en de crew van de Calypso, voor hun warme en hartelijke ontvangst aan boord.

Jo en Solange Kanters